Edebiyat

Published on Aralık 14th, 2017 | by Avrupa Forum 2

0

Düş Dedim Hayal Dedim

Almanya ve Türkiye’nin çeşitli haber ve edebiyat sitelerinde düzenli olarak yazılar yazan yazar Ayşe Sökülmez, “Düş Dedim Hayal Dedim” adlı kitabıyla, bu alana, yani kitap yazarlığına da ilk adımını attı.

AF (Münih)

Yazar Ayşe Sökülmez‘in „Düş Dedim Hayal Dedim“ adlı kitabı Diyarbakır’da bulunan LİS Yayınevi tarafından yayımlandı. 200 sayfalık kitap yaklaşık 40 yazıdan oluşuyor.

Bu zamana kadar çeşitli yayın organlarında yazdığı öykü, makale ve serbest yazıları bir kitapta toplayan Ayşe Sökülmez, „Aslında kitap fikri vardı fakat cesaret edemiyordum, çünkü yükümlülüğü olan bir meşgale ve altından kalkmak lazım diye düşünüyordum” derken, amacını “Kitabım Almanca’ya çevrilsin isterim. Küçük insan öyküleri, şehir, kasaba, köy öyküleri yazmaya devam etmek isterim” şeklinde belirtti.

Yakında kitabın tanıtımını Münih’te bir imza akşamı düzenleyerek yapacağını ifade eden yazar, yazmanın kendisi için büyük bir manevi öneme sahip olduğunu söyleyerek, „Yıllardır severek yazıyorum. Yazmak benim için artık bir hayat tarzı haline geldi. Yazı ve makale yazmak benim için önemli ve en ideal terapi yöntemi.“ dedi.

“Ben ters lale hiç görmedim…”

En çok, en çok Diyarbekir yazılarıdır yazarın dünyası. Bir resim yapar bir gün ters laleler boyayacaktır önünde duran büyük bir resim kağıdına. Envayi çeşit renk tuvale alınmayı bekler, üç renk seçer; sar kırmızı ve yeşil sonra yanına kahverengiyi ekler.

Bir çiçeğin güya gövdesi de olmalı… Hayatı boyunca okul yıllarında sonra ilk defa bir fırça alır eline. Hiç anlamaz resimden, boyadıkça ters lale bekliyordur oysa hiç ters lale görmemiş o güne kadar da, öncesinde de…

Resim biter, resim hocası herkesin resmini duvara iliştirince fark edilir ki Avrupa’nın soğuk kasvetli havası o gün orada bulunan herkesin kağıtlarında kendini göstermiştir. Gri, uçuk mavi en fazla pastel yeşil beyaz buruşuk donu silik renkler.

Ben ters lale görmedim ne orda ne de başka yerde. Gördüğüm sadece Diyarbakır’da yedi yaşımda güneş tutulmasıydı Direkhane Sokak’ta. Ellerinde tenekeler annem, ablam ağabeylerim, yengelerim, babam, amcalarım, komşular, yüzlerini güneşin doğduğu tarafa dönmüş, Sur’ların üst öbür tarafı üzerinden kimi dualar ederek, ta ki güneş kendini gösterene kadar! Çığlıklar atıp gene tenekeler çalarak güya güneşi karanlıktan kurtarmıştık.

Tags: , , , ,


About the Author



Bir cevap yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to Top ↑